الحاقیه آیین نامه اجرایی ماده 45 قانون نظام صنفی مبنی بر تشکیل واحد بازرسی و نظ
ساعت ۱۱:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/۱٧  کلمات کلیدی: تخلفات صنفی ، بازرس ، مدیر بازرسی ، بازرسی و نظارت

مقدمه:

در اجرای سیاستهای کلان دولت محترم در زمینه واگذاری امور تصدی گری به بخش خصوصی و با توجه به برنامه های محوری وزارت بازرگانی در خصوص جلب مشارکت بیش از پیش اصناف به عنوان یکی از اقشار بزرگ و تاثیر گذار در فعالیتهای اقتصادی و اجرای برنامه های ساماندهی اصناف، همچنین ضرورت نظارت جدی و سازمان دهی شده بر عملکرد متصدیان واحدهای صنفی با هدف پاسخگویی به مطالبات و رسیدگی مردمی در این ارتباط، واحدهای بازرسی و نظارت اصناف در سطح کشور تشکیل می شوند.

با عنایت به اینکه لازم است تشکیل واحدهای بازرسی و نظارت اصناف و ارتقاء سطح عملکردی سازمانهای صنفی در نظارت بر فعالیت واحدهای تحت پوشش با انسجام و هماهنگی کامل کلیه عوامل دست اندرکاران شکل گیرد لذا به منظور ایجاد وحدت رویه و هماهنگی بین اتحادیه های صنفی در رابطه با بازرسی واحدهای صنفی و رسیدگی به شکایات و با استفاده از اختیارات مطرح در ماده 45 قانون نظام صنفی، این الحاقیه به آیین نامه اجرایی ماده 45 قانون نظام صنفی (وظایف و اختیارات شورای اصناف کشور) اضافه و در تاریخ 6/8/86 به تصویب وزیر بازرگانی رسید.

فصل اول: تعاریف

ماده 1) واحد بازرسی و نظارت اصناف

واحدی است که از بازرسان معرفی شده توسط اتحادیه های صنفی هر شهرستان به نسبت تعداد واحدهای صنفی تحت پوشش، زیر نظر مجمع امور صنفی شهرستان تشکیل و بازرسی از واحدهای صنفی و نیز رسیدگی به شکایات واصله از واحدهای مزبور را بر عهده دارد.

ماده 2) بازرس

فردی است که توسط اتحادیه به مجمع امور صنفی مربوطه معرفی تا به عنوان بازرس اتحادیه و ناظر کمیسیون نظارت شهرستان در چارچوب برنامه های واحد بازرسی و نظارت اصناف از واحدهای صنفی بازرسی بعمل آورد.

ماده 3) تخلفات

تخطی از ضوابط و مقررات صنفی مندرج در قانون نظام صنفی و آیین نامه های اجرایی آن و مصوبات کمیسیون نظارت و هیات عالی نظارت و سایر مراجع قانونی مذکور در قانون نظام صنفی می باشد.


 
قانون‌ نظام‌ صنفی‌ کشور
ساعت ٧:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/۱  کلمات کلیدی: اتحادیه های صنفی ، قانون نظام صنفی ، پروانه کسب ، تخلفات صنفی

قانون‌ نظام‌ صنفی‌ کشور

شماره 1668                                                      22/1/1383

وزارت بازرگانی

       قانون نظام صنفی کشور که در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و چهارم اسفند ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و دو مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 28/12/1382 به تایید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره1288 مورخ17/1/1383 واصل گردیده است، به پیوست جهت اجرا ابلاغ می‌گردد.

رئیس جمهور ـ سیدمحمد خاتمی

قانون‌ نظام‌ صنفی‌ کشور

فصل‌ اول‌ ـ تعاریف‌
       ماده‌ 1 ـ نظام‌ صنفی‌: قواعد و مقرراتی‌ است‌ که‌ امور مربوط‌ به‌ سازمان‌، وظایف‌، اختیارات‌، حدود و حقوق‌ افراد و واحدهای‌ صنفی‌ را طبق‌ این‌ قانون‌ تعیین‌ می‌کند.
       ماده‌ 2 ـ فرد صنفی‌ : هر شخص‌ حقیقی‌ یا حقوقی‌ که‌ در یکی‌ از فعالیت‌های ‌صنفی ‌اعم‌ از تولید، تبدیل‌، خرید، فروش‌، توزیع‌، خدمات‌ و خدمات‌ فنی‌ سرمایه‌گذاری ‌کند و به‌عنوان‌ پیشه‌ور و صاحب‌ حرفه‌ و شغل‌ آزاد، خواه‌ به‌ شخصه‌ یا با مباشرت‌ دیگران ‌محل‌ کسبی‌ دایر یا وسیله‌ کسبی‌ فراهم‌ آورد و تمام‌ یا قسمتی‌ از کالا، محصول‌ یا خدمات ‌خود را به‌طور مستقیم‌ یا غیرمستقیم‌ و به‌صورت‌ کلی‌ یا جزئی‌ به‌ مصرف‌کننده‌ عرضه‌ دارد، فردصنفی‌ شناخته‌می‌شود.
       تبصره‌ ـ صنوفی‌ که‌ قانون‌ خاص‌ دارند، از شمول‌ این‌ قانون‌ مستثنی‌ هستند.
       ماده‌ 3 ـ واحد صنفی‌ : هر واحد اقتصادی‌ که‌ فعالیت‌ آن‌ در محل‌ ثابت‌ یا وسیله ‌سیار باشد و توسط‌ فرد یا افراد صنفی‌ با اخذ پروانه‌ کسب‌ دایر شده‌ باشد، واحد صنفی ‌شناخته‌ می‌شود.
       تبصره‌ 1 ـ فعالیت‌ واحدهای‌ صنفی‌ سیار در محل‌ ثابت‌ با اخذ پروانه‌ کسب‌ برای ‌همان‌ محل‌، بلامانع‌ است‌.
       تبصره‌ 2 ـ اماکنی‌ که‌ طبق‌ ضوابط‌ مصوب‌ کمیسیونهای‌ نظارت‌ واجد شروط‌ لازم ‌جهت‌ استقرار چند واحد صنفی‌ باشند، می‌توانند به‌ عنوان‌ محل‌ ثابت‌ کسب‌ به‌ وسیله ‌یک‌ یا چند فردصنفی‌، پس‌ از اخذ پروانه‌کسب‌ از اتحادیه‌ یا اتحادیه‌های‌ ذی‌ربط‌، مورداستفاده‌ قرارگیرند.
       تبصره‌ 3 ـ دفاتری‌ که‌ خدماتی‌ به‌ واحدهای‌ صنفی‌ سیار می‌دهند، واحد صنفی ‌محسوب‌ می‌شوند.
       ماده‌ 4 ـ صنف‌ : آن‌ گروه‌ از افراد صنفی‌ که‌ طبیعت‌ فعالیت‌ آنان‌ از یک‌ نوع‌ باشد، تشکیل‌ یک‌ صنف‌ را می‌دهند. صنوف‌ مشمول‌ این‌ قانون‌، با توجه‌ به‌ نوع‌ فعالیت‌ آنها به ‌چهار گروه‌ تولیدی‌، خدمات‌ فنی‌، توزیعی‌ یا خدماتی‌ تقسیم‌ می‌شوند.
       ماده‌ 5 ـ پروانه‌ کسب‌ : مجوزی‌ است‌ که‌ طبق‌ مقررات‌ این‌ قانون‌ به ‌منظور شروع‌ و ادامه‌ کسب‌ و کار یا حرفه‌ به‌ فرد یا افراد صنفی‌ برای‌ محل‌ مشخص‌ یا وسیله‌ کسب‌ معین ‌داده‌ می‌شود.
       ماده‌ 6 ـ پروانه‌ تخصصی‌ و فنی‌: گواهینامه‌ای‌ است‌ که‌ بر داشتن‌ مهارت‌ انجام‌دادن کارهای‌ تخصصی‌ یا فنی‌ دلالت‌ دارد و به‌ وسیله‌ مراجع‌ ذی‌صلاح‌ صادر می‌شود.
       ماده‌ 7 ـ اتحادیه‌ : شخصیتی‌ حقوقی‌ است‌ که‌ از افراد یک‌ یا چند صنف‌ که‌ دارای ‌فعالیت‌ یکسان‌ یا مشابه‌اند، برای‌ انجام‌ دادن‌ وظایف‌ و مسؤولیت‌های‌ مقرر در این‌ قانون ‌تشکیل‌ می‌گردد.

ماده‌ 8 ـ مجمع‌ امور صنفی‌ : مجمعی‌ است‌ که‌ از نمایندگان‌ منتخب‌ اعضای‌ هیأت ‌مدیره‌ اتحادیه‌های‌ صنفی‌ هر شهرستان‌ برای‌ انجام‌ دادن‌ وظایف‌ و مسؤولیت‌های‌ مقرر در این‌ قانون‌ تشکیل‌ می‌شود.
       ماده‌ 9 ـ شورای‌ اصناف‌ کشور : شورائی‌ است‌ که‌ از نمایندگان‌ هیأت‌ رئیسه‌ مجامع ‌امورصنفی‌ شهرستانهای‌ کشور با هدف‌ تقویت‌ مبانی‌ نظام‌ صنفی‌ در تهران‌ تشکیل‌ می‌گردد.
       ماده‌ 10 ـ کمیسیون‌ نظارت‌ : کمیسیونی‌ است‌ که‌ به‌منظور برقراری‌ ارتباط‌ و ایجاد هماهنگی‌ بین‌ اتحادیه‌ها و مجامع‌ امور صنفی‌ با سازمانها و دستگاههای‌ دولتی‌ در راستای ‌وظایف‌ و اختیارات‌ آنها و همچنین‌ نظارت‌ بر اتحادیه‌ها و مجامع‌ امور صنفی‌ هر شهرستان ‌تشکیل‌ می‌شود.
       ماده‌ 11 ـ هیأت‌ عالی‌ نظارت‌ :
       هیأتی‌ است‌ که‌ به‌ منظور تعیین‌ برنامه‌ریزی‌، هدایت‌، ایجاد هماهنگی‌ و نظارت‌ بر کلیه‌ اتحادیه‌ها، مجامع‌ امور صنفی‌، شورای‌ اصناف‌ کشور و کمیسیونهای‌ نظارت‌ تشکیل ‌می‌گردد و بالاترین‌ مرجع‌ نظارت‌ بر امور اصناف‌ کشور است‌